Við eigum auðlindir Íslands ekki aðeins fyrir okkur sjálf. Við höfum þær í vörslu fyrir komandi kynslóðir. Okkar skylda er að verja þær. Að standa vörð um full yfirráð þjóðarinnar er ekki einangrunarstefna. Það er heilbrigð skynsemi, ábyrg afstaða og skylda við framtíð landsins.

Ísland er ekki til sölu.

Boðuð þjóðaratkvæðagreiðsla um aðlögunarviðræður Íslands að Evrópusambandinu er eitt stærsta hagsmunamál sem komið hefur á dagskrá þjóðmálaumræðunnar um langa hríð. Um það getur fólk haft ólíkar skoðanir. Sumir sjá í slíku ferli tækifæri meðan aðrir telja meiri skynsemi felast í því að standa utan Evrópusambandsins. Það er afstaða Framsóknar. Ástæðan er sú að EES-samningurinn veitir okkur þann aðgang að innri markaði ESB, sem þjóðin þarf á að halda. Á sama tíma höfum við fullt forræði yfir auðlindum okkar. En hvaða afstöðu sem fólk hefur, hljótum við þó öll að geta verið sammála um eitt: Að auðlindir Íslands eru ekki til sölu.

Þegar stjórnvöld senda óljós skilaboð um efnahagsmálin getur það aukið óvissu og haft áhrif á ákvarðanir fyrirtækja, fjárfesta og launafólks. Í litlu opnu hagkerfi getur slík óvissa haft umtalsverð áhrif. Þess vegna skiptir máli að stjórnvöld hafi skýra sýn á hvaða verkefni eru brýnust.

Verkefnið fram undan er tvíþætt: að draga úr verðbólgu og efla vinnumarkaðinn. Það krefst skýrrar forgangsröðunar. Til að ná niður verðbólgu verðum við að hemja hraða útgjaldaaukningu hins opinbera, huga að hagkvæmni og tryggja að hver króna nýtist betur. Hins vegar er það svo að efnahagslegur stöðugleiki næst ekki með því að kæfa atvinnulífið. Við þurfum að minnka álögur á heimili og fyrirtæki, einfalda regluverk og auka fyrirsjáanleika, sérstaklega fyrir lítil og meðalstór fyrirtæki. Skattaumhverfi á að vera sanngjarnt og stuðla að verðmætasköpun í íslensku samfélagi en ekki letjandi. Samhliða þarf virka stefnu til að viðhalda þekkingu þeirra sem eru tímabundið utan vinnumarkaðarins.

Framtíðin á Íslandi er bjartari, þegar við ráðum okkar málum sjálf. Það sem mestu skiptir fyrir framtíðina er hvort ungt fólk sjái fyrir sér að stofna fjölskyldu á Íslandi. Það er orðið sífellt erfiðara að eignast húsnæði. Það þarf nýjan Lífskjarasáttmála fyrir ungt fólk, sem felur í sér róttækar lausnir sem auka framboð, stytta boðleiðir í kerfinu og gera fólki kleift að komast inn á húsnæðismarkaðinn á hagkvæmari hátt en áður. Allt snýst þetta um að hafa trú á framtíðinni og að ungt fólk finni að það skipti máli og geti mótað landið sem það mun erfa. Með samvinnu að leiðarljósi eru okkur allir vegir færir.

Framsóknarflokkurinn hefur í heila öld verið einn burðarása stjórnmálanna. Verkefnin breytast, en kjarni málsins stendur: að sameina ólík sjónarmið, byggja á raunsæi og vinna að hagsæld almennings – samferða þjóðinni, ár eftir ár. Með skýru erindi, öflugu málefnastarfi og samvinnu á breiðum grunni mun flokkurinn ná vopnum sínum á ný. Þannig mun hann halda áfram að leggja grunninn að áframhaldandi lífskjarasókn Íslands til framtíðar, líkt og hann hefur gert allar götur síðan 1916.

Þegar áföll dynja yfir skiptir máli að við getum staðið á eigin fótum að minnsta kosti að hluta. Þess vegna er hugmyndin um matvælalandið Ísland liður í sjálfstæði okkar og öryggi.

Það er eðlilegt að umræða dagsins einkennist af áhyggjum og óvissu. En það er grundvallaratriði að við sjáum tækifærin sem blasa við og veljum bjartsýni sem leiðarstef. Bjartsýni felst ekki í því að gera lítið úr vandamálum eða líta fram hjá staðreyndum, heldur í því að trúa að hægt sé að bregðast við áskorunum af skynsemi. Ef við missum trúna á eigin getu dregur úr möguleikum okkar til að bregðast við.